David Copperfield (NL vertaling) | Charles Dickens | Literary Fiction | Audiobook Full | 25/33

David Copperfield (NL vertaling) | Charles Dickens | Literary Fiction | Dutch | 8/33



eerste deel van hoofdstuk 14 van dave het koppel fielt door charles dickens vertaald door cm ensing deze librivox opname is 5 en auteursrechten opname door marcel coenders eerste deel van hoofdstuk 14 mijn tante neemt en mijn opzichten een besluit toen ik de volgende morgen beneden kwam vond ik mijn tante aan de tafel waarop het ontbijt gereed stond met haar elleboog op het blad zo diepzinnig zit te peinzen dat de inhoud van de water kan de trekpot had overstroomd en het hele tafel laken onder water begon te zetten toen mijn binnenkomen haar overpeinzingen op de vlucht ploeg en ik was ervan overtuigd dat ik het onderwerp van haar overdenkingen was geweest en verlangde meer dan ooit te weten wat zij met mij van plan was ik durfde echter uit angst haar broer te zullen maken mijn verlangen niet te kennen te geven mijn ogen echter die ik niet zo goed onder bedwang had als mijn tong werden onder het ontbijt heel dikwijls naar mijn tante getrokken ik kon nooit ook maar een ogenblik naar haar kijken of ik zag dat zij ook naar mij keek op een zonderlinge peinzende manier alsof ik ontzaggelijk ver weg was in plaats van aan de overkant van de kleine ronde tafel te zitten toen ze klaar was met haar ontbijt leed mijn tante zich heel bedaard in haar stoel achterover zakken trok haar wenkbrauwen samen sloeg haar armen over elkaar en begon hij op haar gemak te bekijken met zo'n strakke aan dacht dat ik mij van verlegenheid niet wisten bergen naar ik nog niet klaar was met ontbijten probeerde ik mijn verwarring te verbergen door daarmee voor te gaan maar mijn mes struikelde over mijn vork mijn vork lichte mijn mes en beentje ik liet de stukjes spek die ik afhakte hoog in de lucht vliegen in plaats van ze handig af te snijden en stikte bijna in mijn thee die met geweld door het verkeerde keelgat wilde tot ik het tenslotte helemaal naar opgaf en omdat de starende ogen van mijn tante blozend bleef zitten hij laat zijn mijn tante naar voor hulp van geruime tijd ik keek op en ontmoette met eerbied haarscherpe heldere blik ik heb aan hem geschreven zijn mijn tante aan aan hoe stiefvader zij zei ik heb hem een brief geschreven waarop hij behoorlijk antwoord zal moeten geven of wij zullen ongenoegen met elkaar krijgen weet hij waar ik ben tante voor ik ongerust dat heb ik hem gezegd antwoordde mijn tante met een knikje zal ik zal ik aan hem woorden terug gegeven bracht ik hapert uit dat weet ik nog niet antwoordde mijn tante we zullen zien oh ik weet niet wat ik doen moet riep ik uit als ik weer naar meneer birds toon terug moet daar weet ik nog niets van zijn mijn tante haar hoofdschuddend ik kan er werkelijk nog niets van zeggen wij zullen zien deze woorden deden mij het hart in mijn schoenen zinken en ik bleef heel benauwd en neerslachtig zitten zonder veel op mij te letten naar het scheen dek mijn tante en grof schort dat zij uit de kast haalde voor was de eigenhandig de kopjes af en toen alles schoon en weer op het tabblad gezet en het tafellaken opgevallen en over alles heen gelegd was schelden zijt en het om het weg te halen vervolgens veeg de zij de kruimels met een schuivertje op nadat zij eerst een paar handschoenen had aangetrokken tot de geen enkel microscopisch kruimeltje meer op het tapijt blog en daarnaast of te zijn alles in de kamer af en schikt alles opnieuw hoewel alles reeds onberispelijk afgestoft was en precies op zijn plaats pond toen zijn deze verschillende plichten tot haar genoegen had verricht deed zij haar schort weer af en haar handschoenen uit vouwde ze op legde ze in de kast in hetzelfde hoekje waar zij ze vandaan had gehaald bracht haar werk doosje naar haar eigen tafel voor het open raam en ging daar met het groene scherm tussen haar en het licht in zitten werken ik had graag zijn mijn tante terwijl zij een draad in haar naald stap dat ga eens naar boven ging en mijn complimenten deed aan meneer dick en dat ik graag zou willen weten hoe hij op schiet met zijn memori ik stond vol ijver op om mij van deze opdracht te kwijten ik denk zei mijn tante mij even oplettend aankijkend als zij haar naald had gedaan toen zij op de draad in stak de had geen meneer dick wel een kort daarna zult vinden nietwaar ik vond het gisteren wel een erg korte naam bekende ik ga je moet niet denken dat hij geen langere naam heeft als hij die zou willen gebruiken zei mijn tante met een zekere trots baby meneer richard der bliek zo heet meneer eigenlijk ik wilde juist in het bescheiden gevoel van mijn jeugd en van de familiariteit waarin ik mijn rits wat schuldig gemaakt en bedenking geven over het niet beter zou zijn als ik hem zinvolle naam gaf toen mijn tante vervolgde maar hij moet hem niet hij die naam noemen vooral niet hij kan zijn naam niet uitstaan dat is iets zonder links van hem hoewel ik toch niet kan vinden dat die zonderling hij zo groot is want hij is door sommige die die namen dragen slecht genoeg behandeld om er een dodelijke tegen zin in te hebben de had weten hemel meneer dick is nu zijn naam hier en overal anders als hij ooit ergens anders heen ging wat hij nu doet pas dus op kind dat geen niets anders tegen hem zegt dan meneer dick ik beloofde haar te zullen gehoorzamen en ging naar boven met mijn boodschap onderweg bedenken dat als meneer dick altijd even hard aan zijn memori werkte als ik hem door de open staan de deur had zien doen toen ik naar beneden ging hij je waarschijnlijk heel goed aan op schoot ik vond m nog ijverig aan het schrijven met een heel lange pen en zijn neus bijna op het papier hij was zo in zijn werk verdiept dat ik ruim de tijd had in de kamer om te kijken naar een grote papieren vlieger die in een hoek stond een aantal pakjes beschreven papier die ongeregeld op stapel slagen massa pennen en vooral een grote voorraad inkt die hij en kruiken bij het dozijn scheen op te doen voor hij mijn aanwezigheid opmerkte haverbus zijn meneer dick zijn pen neerleggen hoe staat het met de wereld ik zal u eens wat zeggen vervolgde hij zachter ik zou niet graag willen dat het verder werd verteld maar het is heerlijk te hij mij om dichterbij te komen en hield zijn mond vlak bij mijn oor het is een gekke wereld zo gek als bedlam jongen zei meneer dick terwijl hij een snuifje nam uit zijn om de doos die op de tafels pond en hartelijk lachte zonder mij te verstoten mijn mening over deze kwestie te uiten bracht ik mijn boodschap over wel gaf meneer dick ten antwoord mijn compliment aan haar en ik ik geloof dat ik aardig op dreef ben zei hij zijn hand door zijn grijze haren halend en met een alles behalve rustige blik naar zijn manuscript kijkend gij zijt op school geweest ja meneer antwoordde ik een korte tijd herinner u de datum zijn meneer dick mij aankijkend en zijn pen opnemend om het antwoord op te tekenen maar op koning karel de eerste onthoofd werd ik zei te menen dat dit in het jaar 1649 gebeurd was ja antwoordde meneer dick net zijn pen achter zijn oor krabben en mij twijfelachtig aankijken het dat zeggen de boeken ook maar ik begrijp niet hoe het kan want als het zo lang geleden was hoe komt een de mensen die erbij waren zich dan zo vergist hebben om de verwarring uit zijn hoofd toen het afgeslagen was in het mijne te steken ik was heel veel 100 over die vraag maar kon hem in dit opzicht veel inlichtingen geven het is vreemd zijn meneer dick met een angstige blik naar zijn papieren en weer met zijn hand en zijn haar dat ik dat maar nooit in orde kan krijgen ik kan dat nooit helemaal duidelijk maken maar dat komt er niet op aan zei hij vrolijk en zich als het ware walker schuddend er is nog tijd genoeg mijn complimenten aan je vrouw tot doet en dat ik heel goed opschiet ik wilde weggaan toen hij mijn aandacht op de vlieg en vestigde wat vindt ge van die vlieger zei hij ik antwoordde dat het een mooie vliegen was ik geloof dat hij wel 7 voet hoog was die heb ik gemaakt wij zullen hem samen eens gaan op laten ga jij en ik zijn meneer dick ziet ge dit hier hij wees mij dat de vlieger helemaal met schrift bedekt was heel klein en dicht maar zo duidelijk dat ik terwijl ik de regels langs keek op een paar plaatsen meer iets over het hoofd van koning karel de eerste minder te zien er is touwen in overvloed bij zijn meneer dick en als hij hoog vliegt brengt hij de feite een heel eind ver dat is mijn manier om ze te verspreiden ik weet niet waar zij zullen neerkomen dat hangt van de omstandigheden af van de wind en zo maar dat waag ik er op zijn gezicht was zo vriendelijk en vergenoegd en had hoewel het gezond en fris was iets zo er waarders dat ik niet zeker wist of hij niet maar uit goedhartigheid met mij wilde schetsen wel kind zijn mijn tante toen ik weer beneden kwam hoe is het met meneer dick vanmorgen ik berichten haar dat hij zijn complimenten die doen en heel goed op schoot wat vind jij van hem zijn mijn tante ik had graag deze vraag willen ontwijken door te antwoorden dat ik hem een heel aardige meneer vond maar mijn tante niet zich zo niet afschepen want zij legde haar werk in haar schoot en zij haar handen daarover volant kom uw zuster werd ziek wat doet zou mij dadelijk gezegd hebben wat zij van iemand vond doe zoals hoe zeg je gedaan zou hebben zoveel hij punt en spreek op is hij is meneer dick ik vraag het maar omdat ik het niet weet dan te er zijn niet een beetje gek ik stotterde want ik voelde dat ik mij op gevaarlijk terrein bevond geen zier antwoordde mijn tante zo merkte ik vrouwtjes op als er iets in de wereld is zei mijn tante heel stellig en met grote nadruk dat meneer dick niet is dan is het dat ik wist niets anders naar voren te brengen dan nog een schoon vallen ofzo men heeft hem gek genoemd zei mijn tante het is met zelfzuchtige blijdschap dat ik dat zeg want anders zou ik geen tien jaar lang het genoegen van zijn gezelschap en zijn hebben gehad of nog langer eigenlijk zei dat u zeg je betsy show doet mij zo teleurstelde zolang zij ik een aardige lieden waren het die de brutaliteit hadden hem gek te noemen vervolgde mijn tante meneer dick is enigszins aan mij geparenteerd hoe komt er niet op aan daarover hoef ik nu niet te spreken als ik kan niet geweest was zou zijn broer hem voor zijn hele leven opgesloten hebben dat is alles ik vrees dat het enigszins heuvelachtig was maar daar ik zag dat mijn tante zich de zaak heel erg aan top probeerde ik te kijken alsof ik dit ook met een trotse dwaas zijn mijn tante omdat zijn broer een beetje zonderling was hoewel hij niet half zo zonderling is als heel wat andere mensen als hij niet graag dat hij bij hem aan huis werd gezien en stuurde hem naar een particulier gesticht hoewel hij speciaal aan zijn zorg was toevertrouwd door hun overleden vader die dacht dat hij daartoe daarnaast de was en een verstandig man moet hij geweest zijn om zoiets te denken zeker zelf gek daar mijn tante keek alsof zij daarvan stellen overtuigd was probeerde ik weer hetzelfde te doen dus kwam ik tussenbeide zei mijn tante en deed hem een voorstel ik zei uw broer is heel goed bij zijn verstand veel beter bij zijn verstand dan gij zijt of ooit zijn zult geef hem het beheer over zijn eigen geld en laat hij bij mij komen inwonen ik ben niet bang voor hem ik ben niet trots ik wil wel voor hem zorgen en zal hem niet mishandelen zoals sommige mensen behalve in dat gesticht gedaan hebben na veel gehad spul vervolgde mijn tante kreeg ik hem hier en sindsdien is hij altijd bij mij gebleven hij is de vriendelijkste en inschikkelijk sta man die ook bestaat en wat zijn raadgevingen betreft maar niemand weet wat er in die man steekt behalve ik mijn tante streek haar japon glad en schudde haar hoofd alsof zij de hele wereld wilde uitdagen hij had een zuster van wie hij bijzonder veel hield er zijn mijn tante en goed schepsel en die heel lief voor hem was maar zij deed wat alle vrouwen doen zijn dan mijn man en hij deed wat alle mannen doen hij maakte haar ongelukkig dit maakte zo'n indruk op het gemoed van meneer dick dat is toch geen bewijs van krankzinnigheid zou je denken dat hij met zijn vrees voor zijn broer en het verdriet over diens hardheid erbij er kort van kreeg dat was voordat hij hier kwam maar de herinnering eraan drukt hem nog altijd heeft hij iets over koning karel de eerste tegen u gezegd kind ja tante ha zei mijn tante haar neus wrijvend alsof ze enigszins wrevelig werkt dat is zijn zinnebeeldige manier om het uit te drukken hij schrijft zijn ziekte en sec en verwarring toe wat heel natuurlijk is en dat is het beeld of de gelijkenis of zoals men het noemen wil die hij bij voorkeur gebruikt en waarom zou hij niet als hij dat zo vind zeker tante zei ik het is een ongewone manier om zich uit te drukken heel anders dan gebruikelijk is zei mijn tante dat weet ik wel en dat is ook de reden waarom ik er op staat dat er geen woord van in zijn memori zal komen eerst uit en memori van zijn eigen leven die hij schrijft tante jaar kind antwoordde mijn tante weer haar neus wrijvend hij schrijft een memo recorder woord kanselier of ik weet niet wat voor een soort een van die wie de in ieder geval die er voor betaald worden om memorium te lezen over zijn aangelegenheden ik geloof dat hij ze eerdaags zal inzenden hij is nog niet in staat geweest om ze op te stellen zonder er die manier van zich uit te drukken en te gebruiken maar dat heeft niets te betekenen het houdt hem bezig inderdaad ontdekt hem ik later dat meneer dick al tien jaar lang zijn best had gedaan koning karel de eerste uit zijn memori te houden maar deze was het toch gedurig weer in gekomen en was er ook nu nog in ik zeg nog steeds hervatte mijn tante niemand weet wat er in die man steekt behalve ik en hij is de vriendelijkste en inschikkelijk sta mens die op bestaat als hij er plezier in heeft een vlieger op te laten wat maakt dat dan uit franklyn placht ook wel een vliegen op te laten hij was een kwaeker of iets van dien aard als ik mij niet vergis en en kwaker die en vliegen op laat eerst veel belachelijk er dan iemand anders indien ik had kunnen denken dat mijn tante mij speciaal deze bijzonderheden vertelde om mij daar door een bewijs van haar vertrouwen te geven zou ik dit een grote onderscheiding hebben gevonden en zo'n blijk van haar goede gezindheid als een gunstig voorteken hebben beschouwd maar ik kon niet nalaten op te merken de had zei je voornaam de over sport omdat haar ge moet er vol van was en zij daarbij heel weinig aan mij dacht hoewel zijn daar zijn niemand anders had het woord tot mijn richten tegelijk moet ik zeggen dat de edelmoedigheid waarmee zij voor de armen onnozele meneer dick partij had getrokken mijn jeugdige hart niet alleen met egoïstische hoop voor mijzelf vervulde maar mee ook een warm onbaatzuchtig gevoel voor haar inboezemde een geloof dat ik begon te begrijpen dat mijn tante in weerwil van haar talrijke grillen en eigenaardigheden iets had dat eerbied en vertrouwen verdiende hoewel zij die dag even scherp en driftig was als de vorige en even vaak naar buiten vloog om is als weg te jagen en verschrikkelijk verontwaardigd werd toen een jonge man die voorbijkwam janet door het raam en lonken to rip wat een van de zwaarste vergrijpen was die tegen de waardigheid van mijn tante gepleegd konden worden scheen zijn mij zowel niet minder vrees dan toch in ieder geval meer achting in te boezemen de angst die ik uit stond in de tussentijd die er noodzakelijk verlopen moest voor mijn tante een antwoord op haar brief aan meneer meurt stoom kon ontvangen was bijna ondragelijk maar ik trachtte die toch te onderdrukken en in alle bescheidenheid zo lief mogelijk te zijn zowel voor mijn tante als voor meneer dick deze laatste en ik zouden zijn uitgegaan om de grote vlieger op te laten maar ik had nog altijd geen andere kleren dan het alles behalve sierlijke gelaat waarin ik op de eerste dag was uitgedost en dat mij in huis hield behalve een uur na het vallen van de avond wanneer mijn tante voor mijn gezondheid voor ik naar bed ging buiten langs de rotsen met mij op en neer wandelde eindelijk kwam er een antwoord van meneer merced oom en mijn tante deelde mij tot mijn onbeschrijfelijke ontsteltenis mee dat hij de volgende dag zelf met haar zal komen spreken de er volgende dag zat ik nog altijd in mijn wonderlijke kledij verhit en bedwelmd door de strijd van bezwijken de hoop en opkomende vrees in mijn binnenste de uren te tellen en verwachten telkens te zullen schrikken van dat barse gezicht welks niet verschijning mij reeds telkens deed schrikken mijn tante was nog heerszuchtige en stroever dan gewoonlijk maar ik bespeur de geen ander teken de had zij zich voor de ontvangst van het door mij zo gevreesde bezoek gereed maakten zij zat bij het raam te werken ik zat bij haar terwijl mijn gedachten net alle mogelijke en onmogelijke gevolgen van de komst van de neer meurt stone speelde en dit duurde zo tot laat in de middag ons middagmaal pas onbepaald uitgesteld maar het werd zo laat dat mijn tante weet opdracht had gegeven de tafel maar te dekken toen zij eensklaps een alarm van ezels aan lief en ik tot mijn verbazing en ontsteltenis hier van meurs toon op een dameszadel heel bedaard over het geheiligde grasveld zag rijden voor het huis stil houden en rondkijken maak dat hij wegkomt rit mijn tante voor het raam haar hoofdschuddend en met haar vuist dreigend ga je hebt hier niets te maken hoe durft gij hier te komen maakt dat hij wegkomt onbeschaamde prijs mijn tante maakte zich zo boos over de koelbloedigheid naar me hiervan word zong rondkeek dat ik werkelijk geloof dat zijn daardoor niet in staat was om als gaat 100 naar buiten te schieten ik nam de gelegenheid waar om haar mee te delen wie het was en dat de heer die nu naar de schuldigen toe kwam want er weg naar boven was heel stijl en hij was daardoor achtergebleven meneer mustang zelf was einde van het eerste deel van hoofdstuk 14 tweede deel van hoofdstuk 14 van dave het koppel fielt door charles dickens vertaald door cm ensing deze librivox opname is 5 en auteursrechten opname door marcel coenders tweede deel van hoofdstuk 14 mijn tante neemt en mijn opzichten een besluit het kan mij niet schelen wie het is rape mijn tante nog steeds aan hoofdschuddend en voor het raam gebaren makend die alles behalve welkomst gebaren waren ik wil hier geen overlast hebben ik duld het niet ga er naar toe janet laten omkeren en ja gaan weg en ik aan schouder achter mijn tante verscholen en haastig uitgevoerde veldslag waarbij de ezel met zijn vier poten wijd uitgestrekt op de grond geplant naar alle kanten tegenstand bood terwijl janet haar best deed hem bij de tegel om te trekken meneer merge toon hem wilde voor bedrijven hiervan meurt toon met haar parasol naar janet stoel en enige jongens die naar het gevecht waren komt kijken en luid gejuich aan lieve maar mijn tante die onder de jongens eensklaps de jongen booswicht ontdekte die je bij de is hoorde en hoewel nog maar even boven de tien jaar een van haar hardnekkig strek vijanden was helder naar het slagveld schoot op hem toe maakte hem krijgen van en sleepte hem met zijn buis over zijn hoofd terwijl zijn hielen kuilen in de grond tante de tuin binnen en hield hem daar vast terwijl zijn jammen toe riep om de politie en het gerecht te roepen ten einde hem op staande voet te doen vooroordelen en straffen deze stand van zaken duurde echter niet lang want de kleine deugniet die in een aantal kunstjes bedreven was waar van mijn tante geen begrip had liep weldra met een vreugdekreet weg waarbij hij enige diepe sporen van zijn bespreken de schoenen en de bloem-bedden achterliet en voerde zijn ezel intrion met zich mee juf own words toon was onder het laatste gedeelte van de strijd afgestegen en stond nu met haar broer onderaan de stoep te wachten tot mijn kanten tijd zou hebben hem te ontvangen mijn tante enigszins gekreukeld door het gevecht stapte hem drift dat voorbij en ging het huis binnen zonder de minste notitie van hun aanwezigheid te nemen tot zij door janet werden aangediend zal ik weggaan tante volg ik bevend jonge heer antwoordde mijn tante zeker niet daarmee doelden zij mij in een hoek achter zich en zetten een stoel voor mij alsof ik achter de tralies van om gevangenis of voor de balie van een rechtbank stond zo bleef ik staan zolang het onderhoud duurde en zo zag ik nu meneer murch toon en zijn zuster de kamer binnenkomen oh zei mijn tante ik wist eerst niet wie ik het plezier had een willen wegjagen maar ik geef niemand verlof over dat grasveld te rijden naar in making geen uitzonderingen dat wens ik van niemand uw regeling is wel een beetje lastig voor vreemden zijn me van miljard stoom zo zijn mijn tante meneer nerds doen scheen enigszins bevreesd voor een hernieuwing van de vijandelijkheden en viel en nu op in juffrouw god doet neem mij niet kwalijk zijn mijn tante hem scherp aan kijkend gij zijt immers die manier muur stoom die je getrouwd is geweest met de weduwe van mijn neef dave het copperfield van kraayenhof en blunders toon hoewel ik niet begrijp waarom het kraayenhof moest heeft en die ben ik antwoordde meneer miljard stoom gij zult mij zeker wel excuseren meneer hervatte mijn tante als ik zeg dat het naar mijn idee veel beter en gelukkiger zou zijn geweest als zij dat arme kind met de rust had gelaten ik ben het in zoverre eens met wat je verkloot moet daar heeft opgemerkt zij je from buurt stom nu haar hoofd in haar nek werpend dat ik eveneens geloof dat onze betreurde clara ten opzichte van alle werkelijk belangrijke aangelegenheden niet meer dan een kind was het is een troost voor u en mij juffrouw lid mijn tante hier opvolgen die al op jaren beginnen te komen en waarschijnlijk wel niet door onze schoonheid ongelukkig zullen worden gemaakt dat niemand zoiets van ons kan zeggen ongetwijfeld antwoorden je from earth tone hoewel naar ik dacht haar instemming niet erg bereidwillig of vriendelijk klonk en zeker zou het zoals gezegd misschien beter en gelukkiger voor mijn broer zijn geweest als hij nooit een dergelijk huwelijk had aan te gaan dat is altijd mijn mening geweest naar aan twijfel ik niet zei mijn tante janet tegelijk schelden zei mijn complimenten aan meneer dick en verzoek hem beneden te komen totdat hij kwam bleef mijn tante stokstijf zitten en keek met een donker gezicht staren naar de muur toen hij kwam stelden zij hem met alle deftigheid voor meneer dick een oud en vertrouwd vriend op wiens oordeel zijn mijn tante met nadruk als een waarschuwing voor meneer dick die op zijn wijsvinger beet en een enigszins dwaas gezicht zetten ik mij verlaat meneer dick nam op deze rank zijn vinger uit zijn mond en bleef met een gezicht vol ernst en oplettendheid tussen de andere staan mijn tante boog haar hoofd naar meneer meurt stoom die daarop volgende juffrouw god doet na de ontvangst van uw brief meende ik dat ik mijzelf het best zou kunnen rechtvaardigen aan u misschien de meeste achting zou bewijzen wel bedankt zijn mijn tante hem nog steeds scherp aankijkend om mij hoeft hij niet te denken door die vervolgde meneer miljard stoom hoe ongelegen mij de reis ook komen mocht liever in persoon dan schriftelijk te beantwoorden deze ongelukkige jongen die van zijn vrienden en zijn werk is weggelopen en die je zo gruwelijk en schandelijk uit ziet veel zijn zuster erop in de algemene aandacht op mijn onbeschrijfelijke kostuum bevestigend jane words toon zij haar broer wezel goed mijn niet in de rede te vallen deze ongelukkige jonge je frank tot doet eerst de oorzaak van veel huiselijk verdriet en van veel zorg geweest zowel bij het leven van mijn dierbare overleden vooral als later hij heeft een onaangename leer spannen geaard en kwaadaardige muur en en koppig onhandelbaar karakter mijn zuster en ik hebben beide ons best gedaan zijn gebreken te verbeteren maar tevergeefs en ik heb begrepen wij hebben de heide begrepen mag ik wel zeggen daar mijn zuster ten volle in mijn vertrouwen deelt dat de billijk was nu uit onze eigen mond deze ernstige en onpartijdige verzekering te laten horen het is feitelijk niet nodig dat ik bevestig wat mijn broer gezegd heeft voeg de hiervan meurt stone eraan toe maar ik verzoek te mogen opmerken dat van alle jongens op de wereld hij de allerergste is sterk zijn mijn tante kortaf maar volstrekt niet te sterk voor de feiten antwoorden je van words toon zo zijn mijn tante wel meneer ik heb mijn eigen opvattingen hervatten meneer meurt stoom wiens gezicht hoe langer hoe meer betrokken naarmate hij en mijn tante elkaar langer ga de sloegen wat zij heel nauwkeurig deden over de beste manier om hem op te voeden deze opvattingen zijn gegrond gedeeltelijk op mijn kennis van zijn karakter en aanleg en gedeeltelijk op de kennis van mijn eigen middelen en vermogens ik heb die opvattingen voor mijzelf te verantwoorden ik zal daar naar handelen en mensen verder niets over te zeggen het is genoeg dat ik de jongen onder het toezicht van een van mijn vrienden in een fatsoenlijke zaak plaats dat dit hem niet bevalt dat hij er uit weg loopt als een gemene vagebond het plant door schrijft en in lompen gehuld hierbij u hier van god doet hulp komt zoeken ik wens u open hartig we gevolgen voor te houden voor zo ver ik die kan beoordelen die het hebben moet als hij het voor hem opneemt maar eerst eens iets over die fatsoenlijke zaak zijn mijn planten als hij uw eigen zoon was geweest zou het geen hem er toch zeker ook in geplaatst hebben is het niet als hij mijn broers eigen zoon was geweest antwoorden je from earth tone erop invallend zou hij zeker een heel ander karakter hebben gehad of als dat arme kind zijn moeder nog een leeft had zou hij zeker ook naar die fatsoenlijke zaak zijn gespierd niet waar zijn mijn tante ik geloof antwoorden meneer meurs toon met een hoofdbaan ging dat clara nooit iets zo hebben tegengesproken waarover ikzelf en mijn zuster jane beurt stone het een zware dat het zo het beste was je from earth tone bevestigde dit met een hoorbaar gemompel zijn mijn tante ongelukkig kind meneer dick die al die tijd met zijn geld had gehandeld deed dit nu zo hard dat mijn tante het nodig achten hem met een blik te waarschuwen voor zij zei het jaar geld van dat arme kind is zeker met haar dood opgehouden met haar dood opgehouden antwoorden meneer meurt stoom en dat eigendom het je het huis en tuin dat kraayenhof zonder kraaien was dat niet op haar zoon vastgezet het was haar door haar eerste man zonder enige condities nagelaten begon meneer meurt stone toen mijn tante hem vol drift en ongeduld in de rede viel gooien hemel man dat hoofd hij heus niet te zeggen dave het cobra vult was er de man niet naar om aan condities of iets van dien aard te denken al had hij ze ook vlak voor zijn ogen natuurlijk werd het haar zonder condities nagelaten maar toen zij hertrouwde toen zij kortom en duidelijk te spreken die alle jammerlijk ze stad deed om met u te trouwen zei mijn tante heeft toen iemand een woord in het belang van de jongen gesproken mijn overleden vrouw had haar tweede man lief mejuffrouw antwoorden meneer meurt stone en vertrouwde hem onvoorwaardelijk uw overleden vrouw meneer zei mijn tante hier op en schudde dreigend haar hoofd was een ongelukkig onnozel kind dat niets van de wereld wist dat was hij en wat hebt gij nu nog verder te vertellen alleen dit je fotoshoot antwoordt hij ik ben hier gekomen om deze terug te halen hem zonder enige voorwaarde terug te nemen over hen te beschikken zoals ik voor voegzaam houdt en hem te behandelen zoals ik ga past vind ik ben niet hier gekomen om iemand enige belofte of waarborg te geven gij zijt misschien van plan je fotoshoot om voor zijn weglopen en zijn klachten partij te trekken uw toon die eerlijk gezegd niet erg verzoenend is dood mij dit voor mogelijk houden nu moet ik u waarschuwen dat als gij hem eenmaal bijspringt ga je hem voor altijd tot uw last krijgt als zijn nu tussen ons in komt hier van god doet moet gij altijd tussen ons blijven ik kan niet beulen of met mij laten duizelen ik ben hier voor de eerste en laatste maal om haar mee te nemen in zijn gereed om mee te gaan zo niet dan is mijn deur voortaan voor hem gesloten en duwen naar ik vermoed voor hem open met de grootste aandacht had mijn tante stijf rechtop zittend met de handen over een knie gevallen en de spreker kwaadaardig aan starend naar deze toespraak geluisterd toen hij gedaan had verdraaide zij haar ogen zo ver dat zij hier from earth tone kom aan kijken zonder zich verder ook maar enigszins te bewegen en zij wel je vrouw hebt gij nog iets op te merken werkelijk je van god doet antwoorden je van meurt stone al wat ik zal kunnen zeggen heeft mijn broer zo goed gezegd en alles wat ik weet de had waar is heeft hij zo duidelijk uiteengezet dat ik kan niets aan hebt toe te voegen behalve mijn dank voor uw beleefdheid voor uw buitengewoon grote beleefdheid zei je van words toon met een ironie die mijn tante even weinig trof als zij het kanon zo hebben ontroerd maar naast ik in ted hem geslapen had en wat zegt de jongen zelf zei mijn tante zijt gij bereid om mee te gaan dave het ik antwoordde van nee en smeekte haar mij niet te laten gaan ik zei dat meneer murch tom en zijn zuster nooit van mij hadden gehouden en nooit goed voor mij waren geweest dat zijn mijn mama die altijd veel van mij gehouden had tegen hij had opgestookt en dat ik dit heel goed wist en dat pack doet ie het ook wist ik zei dat ik ongelukkig was geweest dan ooit iemand zou kunnen geloven die wist hoe lang ik nog maar was en ik bad en smeekte mijn tante het is mij om te gaan in welke bewoordingen maar ik weet wel dat ik er zelf diep ontroerd door was mij online vaders wil te helpen en te beschermen meneer dick zijn mijn tante wat zal ik met dit kind doen meneer dick bedacht zich aarzelde klaarde op en antwoordde hem dadelijk de maat laten nemen voor een pak kleren meneer dick zijn mijn tante zegevierend geef mij uw hand want uw gezonde verstand is werkelijk onschatbaar nadat ze hem heel hartelijk de hand had geschud trok zij mijn naar zich toe en zei tot meneer birds toon ga je kunt gaan als gij wilt en ik zal het er met die jongen op wagen als hij alles eens wat hij zegt kan ik tenminste evenveel voor hem doen als gij hebt gedaan maar ik geloof er geen woord van juffrouw god doet ze hem meneer meurt stone zijn schouders ophalend terwijl hij opstond als gij een man waard wat praatjes en malligheid zijn mijn tante zeg maar niets wat bijzonder beleefd regio van beurt stone uit terwijl ze opstond het is werkelijk om een verlegen meter worden [Muziek] denkt hij dat ik niet weet hervatte mijn tante die zich voor de zuster deauville en het woord tot haar broer bleef dicht tegen wie zei met onuitsprekelijke nadruk haar hoofd schudden wat voor leven gij dat arme ongelukkige bedrogen vrouwtje bij u hebt laten rijden denkt hij dat ik niet weet wat voor heilloze dag het voor dat liever schepseltje was toen hij voor het eerst op haar weg kwam met een kruiperig lachje en heel grote ogen daarom durf ik op sferen alsof ze niet in staat waard om boek tegen een gans te zeggen ik heb nog nooit zoiets keurig gehoord zijn je from buurt stone denkt hij dat ik u niet even goed begrijp alsof ik u toen gezien had vervolgde mijn tante nu ik u voor mij zie en aan hoor wat ik zeg het u oprecht alles behalve een genoegen voor mij is oh lieve hemel wie is er zo zacht en teer als meneer meurt stone in het begin het arme onnozele wicht had nog nooit zo'n man gezien hij liep over van lieftalligheid hij aanbad haar hij was dol op haar jongetje werkelijk dol op hem hij zo een tweede vader voor hem zijn en zij zouden allemaal samen in een rozentuin leven is het niet wat maakt dat gij mij uit mijn ogen komt zijn mijn tante ik heb nooit van mijn leven zoiets gehoord als dat mens reepje van wordt stoom uit en toen gij u van het arme zult in het je meestal had gemaakt zijn mijn tante godver geven mij dat ik haar zoon doen nu is hij daar is waar gij wel niet gauw komen zult toen moest gij haar alsof hij haar en de harem nog niet genoeg kwaad had gedaan nog aan dresseren nietwaar haar africhten als een arm gekooid vogeltje en haar een ellendig leven laten leiden door haar uw deuntjes te leren zingen dat is of krankzinnigheid of dronkenschap zei je van meurs toon zeer verwijtend dat zij niet in staat was mijn tante's woorden stroom naar haar te doen keren en ik vermoed dat het dronkenschap is zonder in het minst op deze onderbreking te letten bleef je vrouw betsy zich tot meneer beurt stone richten alsof zijn zuster er in het geheel niet geweest was meneer murch toen zei zij hem met haar vinger dreigend gij zijt een tiran geweest voordat onnozele kind en ge hebt haar hart gebroken zij was een lief schepseltje dat weet ik dat wist ik al jaren voordat zij haar ooit gezien had en van het beste dat zij in haar zwakheid had hebt geen gebruik gemaakt om haar de honden toe te brengen maar aan zijn gestorven is daaruit rijden waarheid waarmee u troostend kunt zij mag u bevallen of niet en ik hoop dat gij en uw handlangers en of dikwijls aan zult denken sta mij toe u te vragen je van god doet veel je van words toon hier op in wie het zijn die geen met een woordkeus waaraan ik niet gewoon ben de handlangers van mijn broer geliefd te noemen nog steeds volkomen doof voor deze stem en zonder er zich ook maar enigszins om te bekommeren vervolgens de juffrouw betsy haar reden het was duidelijk genoeg zoals ik al gezegd heb jaren voordat hij haar ooit gezien had en waarom ga je haar volgens de raadsel achtige beschikkingen der voorzienigheid ooit heb moeten zien is meer dan het menselijk verstand kan begrijpen het was duidelijk genoeg dat het arme zachtzinnige schepseltje de een of andere dag zou haar trouwen maar ik hoopte dat het niet zo erg zou aflopen als het geval is geweest dat was in de tijd meneer meurt stoom zijn mijn tante toen zij haar jongetje ter wereld bracht het arme kind waarmee hij haar laten zo dikwijls gekweld hebt wat nu een onaangename herinnering voor u is en waarom ga hem nu niet zien kunt ja ja ga je hoeft niet zo te schrikken zijn mijn tante ik weet ook zonder dat wel dat het waar is hij had haar al die tijd bij de deur staan aan staren met een glimlach op zijn gezicht hoewel zijn zwarte wenkbrauwen dicht waren samengetrokken ik merkte nu op dat hoewel de glimlach nog op zijn gezicht bleef zijn kleur in een ogenblik verdwenen was en hij is geen adem te halen alsof hij hard gelopen had goedendag meneer zei mijn tante en vaarwel en u ook goedendag je vooral zei mijn tante zich eensklaps tot zijn zuster wendend en laat ik u weer eens op een ezel over mijn grasveld zien rijden en zo zeker als ze een hoofd op uw schouders hebt zal ik uw hoek afslaan en erop tappen er zou een schilder nodig zijn geweest en dan nog geen gewoon schilder om het gezicht van mijn tante uit te tekenen terwijl zij dit hoogst onverwachte sloopt van haar heden uitsprak en het gezicht van je vrouw beurt stone onder gaat aan horen daarvan maar de toon van haar reden niet minder dan de inhoud was zo dreigend dat je van meurt toon voorzichtig genoeg was om zonder er een woord tegen in te brengen haar broer een arm te geven zij stapte met een trotse houding de deur uit terwijl mijn tante hem voor het raam bleef staan nakijken gereed daaraan twijfelden ik geen ogenblik om indien de ezel zeer weerfoto anke haar bedreiging onmiddellijk ten uitvoer te brengen daar echter geen poging werd gedaan om haar te tarten ontspande haar gezicht zeer langzaam de hand en werd tenslotte zo genoeg geluk dat ik de moet kreeg haar een kus te geven en te bedanken want ik heel hartelijk deed met mijn armen om haar hals verslagen daarop gaf ik meneer dick een hand dr verscheidene malen terug kwam om dit nog eens te doen en deze gelukkige afloop van de onderhandelingen met herhaalde uitbarstingen van gelach begroeten gij zult u met mij samen als volgt van dit kind moeten beschouwen meneer dick zei mijn tante het zal mij zeer verheugen zei meneer dick volgt over dave ik zo'n te zijn heel goed hervatte mijn tante dat is dan afgesproken ik heb gedacht denkt u niet meneer dick dat ik hem misschien wel klopt doet zou kunnen noemen wel zeker wel zeker noemen hem trots doet zeker antwoorden meneer dick devid zo'n klok toet toet toet koppel fielt bedoelt hij zei mijn tante oh ja zeker klopt moet copperfield antwoorden meneer op dick enigszins verlegen dit idee beviel mijn tante zo dat enige gemaakte kleren die die middag voor mij gekocht werden door haar eigen handig met onuitwisbare merk inkt troep kop af wilt werden gemerkt voor ik ze aantrok en en werd afgesproken dat al de andere kleren die voor mijn besteld waren er was die middag over een volledige garderobe onderhandeld op dezelfde manier gemerkt zouden worden aldus begon ik mijn nieuwe leven met een nieuwe naam en met alles om mij heen even nieuw nu de toestand van twijfel voorbij was was het mijn vele dagen lang alsof ik in een droom verkeerde ik dacht er nooit aan dat ik in mijn tante en meneer dick een paar zonderlingen volgde had ik dacht nooit met helderheid aan iets dat mijzelf betrof wat mij het duidelijkst voor de geest stond was dat mijn vroegere leven in blunders toon nu heel ver verwijderd was het scheen op een onmetelijke afstand in een nevel te liggen en dat er over mijn leven bij words toon en grimsby voor altijd een gordijn was gevallen niemand heeft zee dat ding dat gordijn ooit opgelicht ik heb dat zelfs in dit verhaal slechts met een onwillige hand voor een ogenblik gedaan en het met blijdschap weer laten vallen de herinnering aan dat leven doet aan zoveel smart zoveel zielen lijden en hopeloosheid denken dat ik nooit de moed heb gehad om zelfs maar na te gaan hoe lang ik ga doen ben geweest het te leiden of het een jaar duurde of korter of langer weet ik niet ik weet alleen dat het er geweest is en dat het heeft opgehouden en dat ik heb beschreven heb en het daarbij zal laten einde van hoofdstuk 14 hoofd 10 van dave het koppel fielt door charles dickens vertaald door cm ensing deze librivox opname is 5 en auteursrechten opname door marcel coenders hoofdstuk 15 ik begin opnieuw meneer dikke mik werden spoedig de beste vrienden en heel vaak gingen wij als een dag werk gedaan was samen uit om de grote vliegen op te laten geen dag van zijn leven ging voorbij over hij werkte uren achtereen aan zijn memori die echter hoe hard hij ook werkte nooit op schoot want vroeger of later kwam koning karel de eerste er altijd weer in en dan werd het werkt terzijde gelegd en opnieuw begonnen het geduld en de hoop waarmee hij deze voortdurende teleurstellingen droeg het vage besef dat hij had dat er met die koning karel de eerste iets niet in orde was de zwakke pogingen die hij aanwenden om hem buiten de memori te houden en de zekerheid waarmee hij er toch weer in kwam en aldus bedierf maakte een diepe indruk op mij wat meneer dick zich voorstelde dat er met die memori zal gebeuren als hij ermee gereed was waarheen hij dacht dat zijn gaan zo of wat hij dacht dat zij zal uitrichten wist hij evenmin als iemand anders geloof ik ook was het volstrekt niet nodig dat hij zich over zulke vragen het hoofd brak want als er iets onder de zon zeker was dan was het zeker dat de memori nooit zo af komen het was werkelijk een aandoenlijk schouwspel dacht ik dikwijls hem bij de vlieger te zien staan als deze hoog in de lucht stond wat hij mij op zijn kamer gezegd had over zijn mening dat de vlieger de daarop geplakt de mededelingen die niets anders waren dan oude bladen van mislukte memorium zou verspreiden maar hij zich soms werkelijk verbeeld hebben maar niet wanneer hij buiten naar zijn in de lucht staan de vlieger keek hen die aan zijn hand we voelden trekken nooit zal ga je hem zo kalm en rustig uit als dan ik placht mij te verbeelden als ik 's avonds op een helling bij hem zand en hem hoog in de lucht naar de vlieger zacht uren dat deze zijn geest aan zijn verwarring om trok en hem dit was mijn kinderlijke gedachte meevoerde in de lucht als hij je taal in haalde en de vlieger al lager en lager behaalde uit het heerlijke licht tot hij fladderend naar de grond kwam en daar als dood bleef liggen scheen hij langzamerhand uit een droom te ontwaken en ik herinner mij dat ik hem zijn vlieger pepsi oprapen en verbijsterd zien rond kijken alsof zij samen naar beneden waren gekomen en dat ik hem dan uit het diepst van mijn hart beklaagde terwijl ik met meneer dick vriendschappelijk er en intieme werd ging ik in de gunst van zijn trouwe vriendin mijn tante zeker niet achteruit zij kreeg zo veel plezier in mij dat zijn na verloop van enige weken mijn aangenomen naam kwaad doet tot tot verkorten en mij zelfs hoop gaf dat ik indien ik voor te ging zoals ik begonnen was eens dezelfde rang in haar genegenheid zou verwerven als mijn zusje betsy trots trots zijn mijn tante op een avond toen het trekt rock bord volgens gewoonte voor haar en meneer dick gereed stond wij moeten opvoeding niet vergeten dit was het enige onderwerp dat mij nog verontrust had en ik was heel blij dat zijn er over sprak zoudt gij het prettig vinden in canterbury naar school te gaan zei mijn tante ik antwoordde dat ik dat heel prettig zou vinden omdat dit zo dicht bij haar zou zijn goed zei mijn tante zoud ge morgen al willen gaan naar de voortvarendheid die mijn tante doorgaans in alles liet blijken mij al niet meer vreemd was van honderden dit plotselinge voorstel mij niet en antwoorden dit ja goed zijn mijn tante weer janet bestel het wagentje met de grijze hit voor morgenochtend om 10:00 en pak vanavond jonge heer pot doet kleren in elk was opgetogen toen ik deze bevelend woorden maar mijn hart verweet mij mijn zelfzucht toon ik de indruk van deze woorden op meneer dick bemerkte die door het vooruitzicht van onze scheiding zo neerslachtig werkt en daardoor zo slecht speelde dat mijn tante naar hem met haar beker verscheidene waarschuwende tikken op zijn vingers te hebben gegeven het bord dicht deed en niet langer met hem wilde spelen maar toen hij van mijn tante hoorde dat ik soms zaterdag zou overkomen en dat hij mij soms op een woensdag zou kunnen gaan opzoeken leefde hij weer op en beloofde voor die gelegenheden een andere vlieger te zullen maken veel groter dan de eerste ze morgen was hij weer teneergeslagen en hij zal getracht hebben zichzelf op te beuren door mij al het geld te geven dat hij bezand goud zowel als zilver als mijn tante niet tussenbeide was gekomen en het geschenk tot 50 schillingen had beperkt die op zijn dringende verzoek tot 10 vermeerdert werden mijn name bij het heb van de tuin op de hartelijks te wijzen afscheid en meneer dick ging niet naar binnen voor wij mijn tante en ik met het wagentje uit het gezicht waren mijn tante die je volkomen onverschillig om de was wat de mensen van haar dachten of zij de men de zelf de het op meesterlijke wijze en heet zo door doven zij zat hoog en stijf als een koetsier en livrei hield haar paard je scherp in het oog en stelde er een eer in om het in geen enkel opzicht zijn eigen zin te laten doen toen wij op de buitenweg waren gaf zij dat echter wat meer toe en op mijn meer kijkend in een vallei van kussens naast haar vroeg zijn mij of ik nu in mijn schip was heel erg in mijn schip huis en ik dank u wel tante zei ik zei hij was daarover heel tevreden en naar zijn beide handen vol had tikte zij mij maar eens met de zweep op mijn hoofd is het een grote school tante voor ik dat weet ik niet antwoordde zij wij gaan eerst naar meneer wingfield heeft niet een school voeg ik nee tot zei mijn tante hij heeft een kantoor ik voel geen verdere inlichtingen betreffende meneer wingfield daar zij die niet vrijwillig aanbood en wij praten over andere dingen tot wij in canterbury waren maar aangezien het mark dag was mijn tante een goede gelegenheid had een grijze hit tussen karn man de opent groenten en uitstallingen door te laten draven de gevaarlijke bochten en draaien die wij maakten lokte een menigte opmerkingen van omstanders uit die niet altijd vleiend waren maar mijn tante rit met volkomen onverschilligheid door en ik geloof zeker dat zij even koelbloedig door een vijandelijk land zou zijn gereden eindelijk hielden wij stil voor een heel oud huis dat uitstak over de straat met een bovenverdieping vol lage klap ramen die nog verder uit stak en balken met gebeeldhouwde koppen aan de einden die ook weer uitstaken zodat ik mijn verbeelden dat het hele huis voor over leunde om te zien wat er beneden in de smalle straat gebeurde het was buitengewoon zindelijk de ouderwetse kopen kloppen aan de lage boog duur versierd met gedreven kransen van bloemen en vruchten schitterden als een ster de twee stenen treden waarmee men naar de deur afdaalde haar hem zo wit alsof zijn met schoon linnen waren bedekt en al de hoeken en uitsteken de lijsten en krullen de aardige kleine ruitjes en de nog aardige raampjes hoewel zo oud als de bergen waren zo zuiver als er ooit sneeuw op de bergen gevonden is toen het wagentje voor de deur stilhield en ik het huis aanstaarden zag ik een lijkachtig gezicht verschijnen voor een raampje gelijkvloers in en rond torentje dat aan de ene hoek van het huis pond en snel weer verdwijnen daarop werd de lage boog deur geopend en kwam het gezicht naar buiten haar zag hem even lijkachtig uit als het voor het raam had gedaan ofschoon er onder de huid en zweempje van dat rood schemerden dat men soms bij mensen zit die rood haar hebben het behoorde dan ook toe aan iemand met rood haar een jong mens van 15 jaar zoals ik nu begrijp maar die ja veel ouder uit zag wiens haar zo kort was geknipt als het kortste stoppelveld die bijna geen wenkbrauwen en in het geheel geen oogharen had maar roodachtig bruine ogen die zo bloot en om beschaduwd in zijn hoofd plagen dat ik nog weet mij verbaasd te hebben afgevraagd hoe hij kon slapen hij was hoog in zijn schouders en benen en fatsoenlijk in het zwart gekleed met een jas die tot aan zijn keel was dichtgeknoopt en een smalle witte das en hij had een lange smalle schilderachtige hand die bijzonder mijn aandacht trok toen hij er zijn kin meer wreef terwijl hij bij de kop van de hit naar ons in het wagentje stond te kijken is meneer wingfield thuis jorah hip zei mijn tante meneer wingfield is thuis je vrouw antwoorden your eyes als ge maar zo goed wilt zijn om binnen te gaan en hij wees met zijn lange hand naar de kamer die hij bedoelde wij stapten uit en het aan hem overlatend dit vast te houden geen en wij een diepe lagen zij kamer binnen die uitzicht gaf op de straat en juist bij het binnenkomen zag ik door het raam dat jora heap de het in zijn neusgaten en blies en zet er stond daarop met zijn van bedekte alsof hij het beest betoverende deelden tegenover de hoge oude schoorsteenmantel hing een twee portretten het ene van een heer met grijs haar hoewel lang nog geen oude man en zwarte wenkbrauwen die enige papieren door keek welke met rood lint bij elkaar waren gebonden het andere van een dame wier gezicht een bijzonder rustige en dieven uitdrukking had en die mij aankeek ik geloof dat ik mij omdraaide om naar het portret van jorah te zoeken toen er een deur aan het eind van de kamer open ging en er een hier binnenkwam op wiens aanblik ik mij weer naar het eerstgenoemde portret keerde om mij ervan te overtuigen dat het niet uit zijn lijst was gestapt maar het was er nog in en toen die heer dichterbij kwam in het licht zag ik dat hij enige jaren ouder was dan toen hij zijn portret had laten schilderen juffrouw bets ik wat doet zij deze heer kom toch binnen als het u belieft ik was juist even bezig maar gij zult het mij wel niet kwalijk nemen dat ik het druk heb ga ik m de reden waarom ik altijd zo werk de had is het leggen maar ik voor leef juffrouw bets ze bedankte hem en wij gingen naar zijn kamer die ingericht was ons kantoor met boeken papieren blik en trommels enzovoort dit vertrek had uitzicht op de tuin en een was een ijzeren brandkast in de muur gemetseld zo vlak boven de schoorsteenmantel dat ik mij afvroeg terwijl ik ging zitten hoe de schoorsteenvegers er omheen konden komen als hij de schoorsteen moest een tegen wel je frank wat doet zij meneer wingfield want al gauw ontdekt en ik dat hij het was en dat hij een rechtsgeleerden was en en meester van de landgoederen van een rijk edelman in het graafschap melken wind waait u hierin toch geen slechte wind hoop ik nee antwoorden mijn tante ik komt niet voor rechtszaken pracht of je vrouw zei meneer wingfield ga je kunt veel beter voor iets anders komen zijn haar was nu helemaal niet hoewel zijn wenkbrauwen nog zwart waren hij had een heel innemend gezicht en was een knappe man nou ik dacht en was een zekere overdadige roodheid in zijn kleur die ik sinds man dankzij patty's wijze lessen geleerd dat in verband te brengen met portwijn ik verbeeldde mij die ook in zijn stem te horen en schreef zijn zwaarlijvigheid aan dezelfde oorzaak toe hij was heel correct gekleed in een blauwe jas gestreept vest en dan kind zijn broek en zijn fijn geplooid overhemd en batist een dag zagen zo buitengewoon zacht en wit uit dat zij die het herinner ik mij nog mijn dwalende fantasie aan het ons op de borst een zwaan deden denken dit is mijn neef zijn mijn tante wist niet dat gij en een had je vrouw god doet zijn meneer wingfield dat is te zeggen mijn achterneef merkte mijn tante op wist niet dat geen achterneef had op mijn woord antwoordde meneer wingfield ik heb hem aangenomen zijn mijn tante met een gebaar van haar hand waarmee zij te kennen wilde geven dat zijn weten of niet weten haar volmaakt onverschillig was en ik heb hem hier gebracht om hem op een school te doen waar hij grondig onderwezen en goed behandeld wordt zeg mij nu eens waar zo'n school te vinden is en vertel me er eens alles van voor ik u behoorlijk raad kan geven zijn meneer wingfield de oude vraag zoals ge weet welke beweegredenen hebt ge hier bij de duivel halen de man reed mijn tante uit altijd zoekt hij naar beweegredenen al liggen en zij zo voor het grijpen wel om het kind gelukkig en tot een bruikbaar mens te maken het zal toch wel een beweegreden van gemengde aard zijn denk ik zei meneer wingfield en schudde met een ongelovige glimlach je zijn hoofd loop heen met uw gemengde aard antwoordde mijn tante ga jij beweert dat geen bij alles wat gij doet maar één enkele beweegredenen hebt maar gedenk toch hoop ik niet dat zij de enige op de wereld zijn die recht door zee gaat ja ik heb maar één bewegen reden maar een doel in mijn leven je vrouw tot doet andere mensen hebben nog dozijnen honderden ik heb er maar één dat is het verschil maar dat doet hier nu niet ter zake de beste school wat uw beweegreden ook zijn mag ga je wilt de beste hebben mijn tante knikte toestemmend op de beste die wij hebben zijn meneer wingfield peinzend zou neefje op het ogenblik niet in de kost genomen kunnen worden maar hij zou toch wel ergens anders in de kost gedaan kunnen worden op een mijn tante meneer wick veel dacht dat dit welkom na enig heen en weer praten deed hij het voorstel mijn tante naar de bedoel de school te brengen opdat zij zelf zou kunnen zien en oordelen en haar ook met hetzelfde doel na twee of drie adressen te brengen waar hij dacht dat ik wel in de kost zou kunnen komen daar mijn tante dit voorstel aan dan zouden wij alle drie samen weggaan toen hij staan bleef en zij ons vriendje hier zou wel eens een beweegreden kunnen hebben om bezwaren tegen onze schikkingen te maken ik geloof dat het beter zou zijn hem hier te laten mijn tante scheen geneigd dit punt te betwisten maar om de zaak te bespoedigen zei ik dat ik graag naar wilde blijven als hij dat beter vonden en ging weer naar het kantoor waar ik weer op dezelfde stoel ging zitten waarop ik eerst gezeten had om op hun terugkomst te wachten nu wilde het toeval had die stoel vlak tegenover een smalle gang stond die op het honden kamertje aang liep waar ik het bleke gezicht van dora hip uit het raam had zien kijken jorah die de hit naar een naburige stal had gebracht zat in dit kamertje te schrijven aan een lessenaar die van boven een koperen heb je had om papieren over de handen en waarover nu het geschrift ding dat hij zat te kopiëren hoewel zijn gezicht naar mij toe was gekeerd dacht ik eerst dat hij daar dit geschrift tussen ons in was mijn niet kon zien maar toen ik wat oplettender die kant uit keek wel 100 mij te hinderen dat zijn twee slapeloze ogen telkens als twee rode zon onder dat geschrift uitkwamen en mij ter sluis aanstaarden zeker wel een volle minuut lang terwijl zijn pen toch even vlug voortschreed of scheen voor te schrijven eer deed verscheidene pogingen om die ogen uit de weg te gaan zoals bovenop een spoel te gaan staan om naar een landkaart aan het andere einde van de kamer te kijken of een cans nieuwsblad in te zien maar steeds trokken zij mij meer naar zich toe en wanneer ik ook naar die twee goden zonder keek altijd merkte ik dat zei of juist opkwamen of juist ondergingen eindelijk kwamen zeer tot mijn opluchting mijn tante en meneer wingfield na een vrij lange afwezigheid terug zij waren niet zo goed geslaagd als zij wel gewenst hadden dan terwijl de school ontegenzeggelijk bijzonder geschikt was had mijn tante geen van de voorgestelde kost huizen kunnen goedkeuren het is heel ongelukkig zijn mijn tante ik weet niet wat ik doen moet god doet het is zeker ongelukkig zei meneer wingfield maar ik zal u zeggen wat ga je doen kunt je verklapt doet en wat is dat volg mijn tante laat uw neefje voorlopig hier hij zal ons volstrekt niet hinderen het is hier een uitstekend huis om te studeren zo stil als een klooster en bijna even ruim laat hem hier mijn tante was kennelijk ingenomen met dit voorstel hoewel zij te kiezen was om het aan te nemen mij beviel het eveneens kom hier frank wat doet zij meneer wingfield op die manier is de moeilijkheid opgelost het is maar een voorlopige regeling moet gedenken als het niet goed gaat of het ons van weerskanten niet bevalt kan het gemakkelijk weer veranderd worden intussen hebt ge dan tijd om een beter huis voor hem te zoeken ik zou maar toen besluiten hem voorlopig hierop te laten uw voorstel is mij heel aangenaam zijn mijn tante en hem ook dat zie ik wel maar ik weet wel wat hij bedoelt riep meneer wingfield uit ga je hoeft u heus niet bezwaard te voelen door verplichtingen je voor god doet gij moogt voor hem betalen als jij dat wilt wij zullen over de condities geen ruzie maken en ga je kunt betalen wanneer je maar wilt onder die voorwaarden zijn mijn tante hoewel het mijn verplichting jegens u niet vermindert zal ik een heel graag hier laten kom laten wij dan mijn huishoudstertje eens op gaan zoeken zijn meneer wingfield wij gingen dus een wonderlijk oude trap op net een leuning die zo breed was dat wij daarover bijna even gemakkelijk naar boven hadden kunnen gaan en naar een ouderwetse schema achtige salon verlicht door drie of vier van die aardiger anptjes waarnaar ik van de straat af wat opgekeken met eiken houten banken er voor die van dezelfde boom en afkomstig schenen te zijn als de glimmende vloer en de groten balken van de zoldering deze kamer was heel prettig gemeubileerd met een piano en vrolijke met rood en groen bekleden meubelen en hier en daar wat bloemen zij is geen geheel uit zonderlingen hoeken en uitstekend te bestaan en in elke hoek of uitstek stond een bijzonder aardig tafeltje of kastje of spoel of iets anders dat mij denken deed dat er geen tweede zo gezellig hoekje in de kamer was tot het naar het volgende keek en dit even gezellig zo niet nog gezellig avond aldus droeg dezelfde stempel van stille rust en zindelijkheid die ook het huis van buiten kenmerkte meneer wingfield dik de aan een deur in de met hout we timmerden want en een meisje van ongeveer mijn eigen leeftijd kwam namelijk tevoorschijn en gaf hem een kus op haar gezicht je zag ik onmiddellijk dezelfde rustige en dieven uitdrukking die ik open damesportret dat ik beneden gezien had had opgemerkt het was voor mijn verbeelding alsof het portret verouderd en het origineel een kind gebleven was hoewel haar gezicht je vrolijk en gelukkig was had het toch iets rustig en datzelfde lag over haar gehele wezentje als een stille goede kalme geest iets wat ik nooit vergeten heb en nooit vergeten zal dit was zijn huishoudstertje zijn dochter 8 is die je meneer wingfield toen ik hoorde hoe hij dit zei en zag hoe hij haar handje vast tielt begreep ik wat het ene doel van zijn leven was zij had een gevlochten tasje of mandje aan haar zij hadden met sleutels erin en scheen juist zo'n stemmig en bescheiden huishoudstertje te zijn als bij het oude huis behoorde zij luisterde met een vriendelijk gezicht je naar haar vader terwijl hij haar over mij vertelde en toen hij gedaan had nodigde zei mijn tante uit mee naar boven te gaan om mijn kamer te zien wij gingen allen te samen zijn voor ons uit en een heerlijke ouderwetse kamer was het ook weer met eiken balken en kleine schuin ruitjes en de brede leuning liep langs de hele trap tot bovenaan toe ik kan mij niet herinneren waar of wanneer ik in mijn jeugd in een kerk een gebrandschilderd raam had gezien ook het onderwerp daarvan herinner ik mij niet meer maar ik weet wel toen ik haar zigzag omkeren in het plechtige licht van die oude trap om boven op ons te wachten dat ik doen dacht aan dat raam en dat ik later altijd die zachte glans in verband brachten met agnes richfield mijn tante was even tevreden als ik over de voor mij gemaakt de schikking en wij gingen heel vergenoegd weer naar de salon daar zij die het wilde blijven eten uit angst de had een of ander toeval haar dan misschien zou verhinderen om voor donker met de grijze hit thuis te zijn en daar meneer wingfield haar te goed schip te kennen om haar in iets te willen tegenspreken werd er daar het een en ander voor haar gereed gezet en ging agnes weer terug naar haar gouvernante en meneer wingfield naar zijn kantoor zo bleven wij alleen en konden ongehinderd afscheid nemen mijn tante vertelde mij dat meneer wingfield in alle opzichten voor mij zou zorgen en dat ik aan niets gebrek zou hebben en gaf mij de vriendelijkste woorden en de beste raad trok zij zei tot besluit maakt dat gij uzelf en mij en meneer dick tot eerst tact en de hemel zij met u ik was diep ontroerd en kon niets anders doen dan haar nog eens en nog eens bedanken en mijn vriendelijkste groeten meegeven voor meneer dick wees nooit laag zijn mijn tante in wat het ook zijn mag wees nooit vals wees nooit wreed vermijd die drie ondeugden tot dan zal ik altijd het beste van u kunnen hopen ik beloofde zo goed ik kon dat ik haar goedheid nooit te schande zo maken en haar vermaning nooit zou vergeten de het staat voor de deur zei mijn tante en ik moet weg blijf hier maar deze woorden gaf zijn mijn haastig een kus ging de kamer uit en sloot de deur achter zich dicht eerst was ik wat verschrikt door dit overhaaste vertrek en als ik zelfs een beetje bang dat ik haar had ontstemd maar toen ik naar de straat keek en zag hoe meer slachten gij in het wagentje stapten en wegreden zonder op of om te kijken begreep ik haar beter en deed ik haar geen onrecht meer aan tegen de vijf uur meneer wick fields eten uur had ik mijn vrolijkheid alweer herkregen en was ik gereed om messen voor te hanteren de tafel was alleen voor ons beiden gedekt maar agnes zat voor het eten in de salon te wachten kwam met haar vader naar beneden en ging tegenover hem aan tafel zitten ik twijfel eraan of hij zonder haar wel had kunnen eten na het eten bleven wij niet zitten maar gingen weer naar boven naar de salon maar agnes in een genoeglijk hoekje een karaf met port klein en glazen voor haar vader had gereed gezet ik dacht dat de wijn zijn gewone boek het gemist zou hebben als hij daar nog andere handen voor hem was meer gezet daar zat hij twee uur lang en donk op zijn gemak en tamelijk veel terwijl agnes piano speelde werkte en met hem en wij praten hij was meestal vrolijk en opgeruimd maar soms bleef zijn ogen poosje op haar rusten en dan verzonken in een mijmerend stilzwijgen zij merkte dit naar ik dacht spoedig op en wekte hem altijd met een vraag of een liefkozing dan ontwaakte hij uit zijn gepeins en dronk werend glas te wijn agnes zetten en schonk thee en daarna verliep de tijd precies als na de maaltijd tot zijn naar bed ging toen dan haar vader haar in zijn armen en gaf haar een kus en zodra zij weg was leed hij kaarsen in zijn kantoor brengen toen ging ik ook naar bed maar in de loop van de avond was ik eens naar de deur gegaan en een eind de straat op gedwaald om nog eens naar de oude huizen en de grijze kathedraal te kijken en erover na te denken hoe ik op mijn vlucht door die oude stad was gekomen en hetzelfde huis waarin ik nu woonde was voorbijgegaan zonder het te weten toen ik terugkwam zag ik duw die hip het kantoor sluiten en daar ik voor iedereen vriendelijk wilde zijn ging ik naar binnen om even met hem te praten en gaf hem bij het afscheid en hand maar ook wat een klamme hand had hij even spookachtig om aan te raken als om te zien ik wreef verlaten de mijne om ze te verwarmen en om de zijn de af te wrijven het was zo'n akelige hand dat ik er toen ik naar mijn kamer ging nog steeds aan terug moest denken als aan iets nats en coach toen ik mijn hoofd uit het raam sprak en een van de koppen aan de uitstekende balken schuin naar mij zag kijken verbeeldde ik mij dat jora hip het was die op de een of andere manier daar bovenop was gekomen en sloot hem haastig buiten einde van hoofdstuk 15

One thought on “David Copperfield (NL vertaling) | Charles Dickens | Literary Fiction | Dutch | 8/33

  1. David Copperfield (NL vertaling) | Charles Dickens | Literary Fiction | Dutch | 8/33

    29: [00:00:00] – 029 – HOOFDSTUK 14 – MIJN TANTE NEEMT TE MIJNEN OPZICHT EEN BESLUIT – DEEL 1

    30: [00:28:09] – 030 – HOOFDSTUK 14 – MIJN TANTE NEEMT TE MIJNEN OPZICHT EEN BESLUIT – DEEL 2

    31: [00:59:46] – 031 – HOOFDSTUK 15 – IK BEGIN OPNIEUW

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *